Van een 'broadcastende' overheid naar één die in dialogen in sociale media participeert

Steeds meer politici bloggen, Twitteren en geven zelfs zo nu en dan antwoord op vragen die hen gesteld worden, en inmiddels is er een website opgezet - www.volgdtweedekamer.nl - waar je tweets, nieuws, blogs, topics, personen en partijen kunt volgen. Daarnaast is het handig Twapper Keeper (www.twapperkeeper.com) in te zetten. Twapperkeeper archiveert alle tweets, inclusief tweets die later weer verwijderd zijn door de gebruiker. Het is leuk te zien wat de heren en dames politici verwijderen! 

We zitten dan ook op het hoogtepunt van de 'TV democratie'. Voor en tijdens verkiezingen worden miljoenen gespendeerd aan inkopen van tijd en advertentieruimte op TV. Debatten worden opgezet waarin de leiders hun 'one-liners' en boodschappen kunnen 'broadcasten' naar het TV publiek. Dit jaar voor het eerst zag je dat er naast TV op Twitter massaal meegediscussieerd werd en zelfs een (redelijk chaotisch verlopen) 'Twitter debat' georganiseerd werd. Tweets werden door journalisten opgepakt en verweven in hun eigen berichtgeving. Ik zou wel eens willen weten of er inmiddels onderzoek is naar wat de impact hierop is in stemgedrag (of het gedrag van politici tijdens verkiezingen). In de UK hebben ze onderzoek gedaan naar aanleiding van de laatste verkiezingen en bleven TV en kranten met scores van resp. 85% en 60% het meest genoemd als bronnen van informatie voor de burger tegen sociale media 32% (Echo Sonar Elections Overview April 2010). Wel pasten politici blijkbaar hun gedrag aan door opmerkingen die in sociale media over hun optredens gemaakt werden. Het andere grote voorbeeld wat betreft inzet van sociale media is de campagne van Obama.

Echter, het merendeel van de berichten en YouTube video's in sociale media van politici en ambtenaren zijn nog steeds het traditionele 'broadcasten': éénrichtingsverkeer waarbij niet de indruk gewekt wordt dat er 'actief geluisterd' wordt, laat staan geanalyseerd wat in sociale media gezegd wordt en in de maatschappij leeft  (zie het vorige artikel in deze reeks). Velen zijn nog zoekende wat ze met sociale media kunnen doen en hoe ze het in en toe kunnen passen in hun werkzaamheden.  En de inzet ervan blijft beperkt tot communicatie rond verkiezingen.  Sociale media als 'slechts' een volgend kanaal om boodschappen mee over te brengen. En niet om echt in te participeren en dialogen aan te gaan ('multicasten').

Het gaat er juist om te kijken wat voor mogelijkheden zijn om sociale media veel structureler te integreren in processen en in de huidige dienstverlening door de (lokale) overheid. En te begrijpen wat het gedrag en de behoeften zijn van de sociale media gebruikers; zaken die te maken hebben met vrijheid, samenwerking, snelheid, integriteit, vertrouwen. Met deze blogs probeer ik daarvoor een handvat en voorbeelden te geven.